برگ زرد

گفتگوي چهار شمع

دانيال قنبري — Tue, 29 Jul 2008 23:31:00 GMT

چهار شمع به آرامي مي سوختند، محيط آن قدر ساکت بود که مي شد صداي صحبت آنها را شنيد.اولين شمع گفت: « من صلح هستم، هيچ کس نمي تواند مرا هميشه روشن نگه دارد. فکر مي کنم که به زودي خاموش شوم. هنوز حرف شمع صلح تمام نشده بود که شعله آن کم و بعد خاموش شد. »
شمع دوم گفت: « من ايمان هستم، واقعا انگار کسي به من نيازي ندارد براي همين من ديگر رعبتي ندارم که بيشتر از اين روشن بمانم . » حرف شمع ايمان که تمام شد ،نسيم ملايمي وزيدو آن را خاموش کرد.
وقتي نوبت به سومين شمع رسيد با اندوه کفت: « من عشق هستم توانايي آن را ندارم که روشن بمانم، چون مردم مرا به کناري انداخته اند و اهميتم را نمي فهمند، آها حتي فراموش کرده اند که به نزديکترين کسان خود محبت کنند و عشق بورزند. » پس شمع عشق هم بي درنگ خاموش شد . کودکي وارد اتاق شد و ديد که سه شمع ديگر نمي سوزند. او گفت: « شما که مي خواستيد تا آخرين لحظه روشن بمانيد، پس چرا ديگر نمي سوزيد؟» چهارمين شمع گفت: « نگران نباشد، تا وقتي من روشن هستم، به کمک هم مي توانيم شمع هاي ديگر را روشن کنيم. من اميد هستم. » چشمان کودک درخشيد، شمع اميد را برداشت و بقيه شمع ها را روشن کرد.
بنابر اين شعله اميد هرگز نبايد خاموش شود. ما بايد هميشه اميد و ايمان و صلح و عشق را در وجود خود حفظ کنيم.

ذره اي هواي بهشت در سينه ها !

دانيال قنبري — Tue, 29 Jul 2008 23:29:00 GMT

دنيا درياست ما دايم توي آن دست و پا ميزنيم . شنا بلد نيستيم . تازه اگر بلد باشيم با اين همه گوي سنگي و سربي كه به پا بسته ايم , كاري نميتوانيم بكنيم . هي فرو ميرويم و فرو ميرويم و فروتر . هر دلبستگي يك گوي است و ما هر روز وابسته تر و دلبسته تر ميشويم و هر روز سنگين تر . هر روز پايين تر و اين پايين , تاريكي است و وحشت و بي هوايي , اما اگر هنوز هستيم و هنوز زنده ايم از اين بابت آن يك ذره هوايي است كه از بهشت در سينه مان جا مانده است . دريانوردي به من گفت : دل بكن و رها كن . اين گوي ها را از دست و پا باز كن كه سنگين شده اي . سنگين كه ته نشين مي شوي , سبكي بياموز . سبمي تو را بالا خواهد كشيد . مي گويم :نمي توانم كه هر گوي دليلي است به من , به بودنم . يك گوي سواد است و آموخته ها , يك گوي مكان است و موقعيت و مقام . يك گوي باور ديگران است . يك گوي باور خودم . گويي عشق و گويي تعصب و ....... دريانورد ميگويد : اما آن كه نمي بخشد و نميگذرد و از دست نميدهد , تنها پايين ميرود و حرص , كوسه اي است كه آن پايين دريدن آدمي را دندان تيز كرده است . پس ببخش و بگذار و از دستت رها كن . اگر به اختيار از دست ندهي به اجبار از تو ميگيرند و تو مداني كه مردگان بر آب مي ايند , زيرا آن چه را بايد از دست بدهند از دست داده اند , به اجبار از دست داده انداما كاش آدمي تا زنده است لذت بي تعلقي را تجربه كند . دنيا درياست و آدمي غريق , اما كاش مي آموخت كه چگونه بر موج هاي دنيا سوار شود . دريانورد اين را گفت و بر موجي بالا رفت . چنان به چستي و چالاكي كه گويي دريا اسب است و او سوار كار . من اما از حرف هاي دريانورد چيزي نيموختم , تنها گويي ديگر ساختم از ترديد به پايم آويختم . من چنين كردم تو اما چنين نكن .

راز گل سرخ

دانيال قنبري — Tue, 29 Jul 2008 23:22:00 GMT

ـ مامان! ـ بله؟!

ـ مامان اون پيره‌مرد ديوونه‌ست؟!

ـ آره مامان جون.

پيرمرد باز هم به تير چراغ برق آب مي‌داد. او هر روز در موقع مشخصي با يك آب‌پاش به تير چراغ برق آب مي‌داد

و سپس در هياهو و شلوغي خيابان، روي صندلي‌اش مي‌نشست و به نقطه‌اي زير تير چراغ برق خيره مي‌ماند

، گويي منتظر واقعه‌اي بود.همه او را ديوانه مي‌پنداشتند؛ حتي گاهي بچه‌ها به او سنگ پرتاب مي‌كردند

و كلماتي تند و زننده نثار روزهاي بي‌كسي و تنهايي او مي‌نمودند. اما آن روز با همه روزها فرق مي‌كرد

. صندلي كنار تير چراغ برق خالي بود و رنگ و رويش از عمر طولاني‌اش حكايت مي‌كرد

و غيژ غيژ پايه‌اش نوايي دلنشين به سكوت غيرمنتظره خيابان مي‌داد اما دلنشين‌تر از آن گل سرخي بود

كه در زير چراغ برق سر از خاك بيرون آورده بود. حال به اين مي‌انديشم كه پيرمرد ديوانه نبود

. او دل‌زنده‌اي بود كه به حيات دوباره آن خاك مرده ايمان داشت. اي كاش پيرمرد آنجا بود؟!

ياد گرفته ام که .....

دانيال قنبري — Tue, 29 Jul 2008 23:18:00 GMT

?. بهترين کلاس درس جهان ، پاي حرف بزرگتر نشستن است .

?. آرامش بخش ترين احساسات ، از نگاه کردن به بچه اي آرام در آغوش مادر خوابيده به وجد مي آيد .

?. مهربان بودن ، مهمتر از بر حق بودن است .

?. هرگز نبايد هديه کودکي را رد کرد .

?. اگر نتوانستم براي کسي کاري انجام بدهم حداقل برايش دعا بکنم .

?. گاهي همه نياز يک انسان ، دستي نگه دارنده و قلبي فهيم است .

?. هميشه از خداوند براي مايحتاجمان سپاسگزار باشيم .

?. اتفاقات و حوادث روزمره ، زندگي را بسيار زيبا و تماشايي ميکنه .

?. در زير ظاهر و پوسته ي به ظاهر سخت هر کس ، شخصيتي وجود دارد که شيفته ي قدرداني است .

??. شتاب من براي چيست ؟ در حاليکه خداوند نيز همه کارها رو در يک روز انجام نداده است .

??. غفلت از حقايق ، آنها را تغيير نخواهد داد .

??. با در ميان گذاشتن راز خود با هر کسي ، تنها به او اجازه ميدهيم تا به ما آسيب برساند .

??. نه زمان بلکه عشق ، مرحم همه زخم هاست .

??. آسانترين را براي رشد و تعالي ، دوستي با افراد باهوش و ممتاز است .

گفتگو با خدا

دانيال قنبري — Tue, 29 Jul 2008 22:11:00 GMT

از خدا خواستم تا دردهايم را التيام بخشد

خدا پاسخ گفت:

مخلوق من ! هر دردي را درماني است و اين تو هستي که بايد درمان دردهايت را بجويي

از خدا خواستم تا جسم ناتوان مرا توانايي بخشد

خدا پاسخ گفت:

آفريده من آنچه بايد تکامل يابد روح توست جسمت تنها قالب گذراست

از خدا خواستم تا به من صبر عنايت کند

خدا پاسخ گفت:

بنده قدرتمند من! صبر حاصل سختي است عطا شدني نيست بلکه آموختني است

از خدا خواستم تا مرا شادي و شعف بخشد

خدا پاسخ گفت:

نازنين من به تو موهبت بسيار بخشيدم شاد بودن با خود توست

از خدا خواستم تا رنج هايم را کاستي دهد

خدا پاسخ گفت:

مخلوق صبورم بهاي رنج تو دوري از دنيا و نزديکي به من است

از خدا خواستم تا روحم را شکوفا سازد

خدا پاسخ گفت:

پرور روح تو با تو اما آراستن آن با من

به خاطر داشته باش در مسير عشق ورزيدن به من

به مقصد دوست داشتن ديگران خواهي رسيد

عشق به 12 زبان جهان

دانيال قنبري — Fri, 11 Jul 2008 00:22:00 GMT

ارمني: عشق اقيانوس وسيعي است که دو ساحل را به يکديگر پيوند مي دهد.

اسپانيايي :عشق ساکت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلند ترخواهد بود.

پرتقالي: عشق گلي ست که دو باغبان آن را مي پرورانند.

فرانسه: عشق فراموش کردن خود در وجود کسي است که هميشه و در همه حال ما را به ياد دارد.

يوناني:زندگي بدون عشق بي معني است و خوبي بدون عشق غير ممکن است.

روسي:عشق مثل هوايي ست که استشمام ميکنيم...آن را نمي بينيم...اما هميشه احساس و مصرفش مي کنيم و بدون آن خواهيم مرد.

انگليسي:عشق گلي است که در زمين اعتماد مي رويد.

ايتاليايي:عشق يعني ترس از دست دادن تو...

آلماني:سئوال هر چه که باشد...جواب..عشق است..

هندي:وقتي هيچ چيز جز عشق نداشته باشيد...آن وقت خواهيد فهميد که عشق براي همه چيز کافي ست..

سوئدي:زماني که همه چيز افتاده است..عشق آن چيزي است که پا بر جا مي ماند...

فارسي:عشق آن است که همه خواسته ها را براي او آرزو کني....

پس الان ارزو مي کنم به همه ي خواسته هات برسي

چت با خدا

دانيال قنبري — Fri, 11 Jul 2008 00:19:00 GMT

گفتم: چقدر احساس تنهايي مي‌کنم
گفتي: فاني قريب
.:: من که نزديکم (بقره/186) ::.

گفتم: تو هميشه نزديکي؛ من دورم... کاش مي‌شد بهت نزديک شم
گفتي: و اذکر ربک في نفسک تضرعا و خيفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پيش خودت، با خوف و تضرع، و با صداي آهسته ياد کن (اعراف/205) ::.

گفتم: اين هم توفيق مي‌خواهد!
گفتي: ألا تحبون ان يغفرالله لکم
.:: دوست نداريد خدا ببخشدتون؟! (نور/22) ::.

گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشي
گفتي: و استغفروا ربکم ثم توبوا اليه
.:: پس از خدا بخوايد ببخشدتون و بعد توبه کنيد (هود/90) ::.

گفتم: با اين همه گناه... آخه چيکار مي‌تونم بکنم؟
گفتي: الم يعلموا ان الله هو يقبل التوبة عن عباده
.:: مگه نمي‌دونيد خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول مي‌کنه؟! (توبه/104) ::.

گفتم: ديگه روي توبه ندارم
گفتي: الله العزيز العليم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولي) خدا عزيزه و دانا، او آمرزنده‌ي گناه هست و پذيرنده‌ي توبه (غافر/2-3 ) ::.

گفتم: با اين همه گناه، براي کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتي: ان الله يغفر الذنوب جميعا
.:: خدا همه‌ي گناه‌ها رو مي‌بخشه (زمر/53) ::.

گفتم: يعني بازم بيام؟ بازم منو مي‌بخشي؟
گفتي: و من يغفر الذنوب الا الله
.:: به جز خدا کيه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/135) ::.

گفتم: نمي‌دونم چرا هميشه در مقابل اين کلامت کم ميارم! آتيشم مي‌زنه؛ ذوبم مي‌کنه؛ عاشق مي‌شم! ... توبه مي‌کنم
گفتي: ان الله يحب التوابين و يحب المتطهرين
.:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونايي که پاک هستند رو دوست داره (بقره/222) ::.

ناخواسته گفتم: الهي و ربي من لي غيرک
گفتي: اليس الله بکاف عبده
.:: خدا براي بنده‌اش کافي نيست؟ (زمر/36) ::.

گفتم: در برابر اين همه مهربونيت چيکار مي‌تونم بکنم؟
گفتي:

يا ايها الذين آمنوا اذکروا الله ذکرا کثيرا و سبحوه بکرة و اصيلا هو الذي يصلي عليکم و ملائکته ليخرجکم من الظلمت الي النور و کان بالمؤمنين رحيما
.:: اي مؤمنين! خدا رو زياد ياد کنيد و صبح و شب تسبيحش کنيد. او کسي هست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت مي‌فرستن تا شما رو از تاريکي‌ها به سوي روشنايي بيرون بيارن . خدا نسبت به مؤمنين مهربونه (احزاب/41-43) ::.

دلتنگي هاي اين دل ديوون

دانيال قنبري — Fri, 11 Jul 2008 00:15:00 GMT

در کنار ساحل دريا قدم ميزدم به ياد تو ، موجها مي آمدند به کنارم و ميرفتند،

اما تو نبودي!

تو نبودي اما يادت در قلبم بود ، تو نبودي اما به ياد تو در کنار دريا قدم ميزدم...

لحظه باريدن باران ، تنهاي تنها در زير قطره هاي باران قدم ميزدم اما تو نبودي !

تو نبودي ولي باران بود ، باران ياد تو را در دلم زنده کرد !

شايد اين يک آغاز بود ، آغاز دلتنگي ها ، شروع آرزوهاي در کنار تو بودن !

لحظه غروب که رسيد ياد تو در دلم غوغا به پا کرد و چشمهايم به ياد تو باراني شد!

کاش در کنارم بودي ، آن اشکها را تنها تو ميتوانستي از روي گونه هايم پاک کني!

آن دستهاي سرد را تنها تو ميتوانستي با دستهاي گرمت گرم کني !

لحظه هاي دور از تو بودن ميگذرد اما خيلي دير ....

لحظه ها ميگذرد و سهم دلم از آن دلتنگيست !

از دلتنگي تو چند قطره اشک و يک دل پر از درد دل به جا مي ماند !

همين که به عشق تو زنده ام براي من يک دنيا با ارزش است!

اين اشکهايم ، دلتنگي هايم ، غصه هايم فداي آن عشق پاکت !

عشق تو آنقدر مقدس است که به خاطر آن جانم نيز فدايش خواهم کرد !

هر جا که بدون تو باشم شکي نيست در آن که يک دلتنگم!

هر جا که باشيم ، با هم و در کنار هم مطمئن باش که خيلي خوشبختم!

ساحل دريا يادگاري بود از دلتنگي هايم ، لحظه باريدن باران خاطره اي بود از

عشقم و غروب که رسيد يادگاري از چشمهاي خيسم به جا ماند !

تو باشي همه چيز زيباست، ديگر دلتنگي در دلم نيست ، تو هستي و يک دنيا

خوشبختي!

تو را با تمام غم ها و غصه هاي دنيا ، دلتنگي ها و اشکهايم ميخواهم عزيزم

تصوير عشق

دانيال قنبري — Thu, 03 Jul 2008 10:18:00 GMT

هر که بود از هر جا مهربانتر از ما بود

صاف و ابي و روشن چون زلال دريا بود

مي زدود از عالم اضطراب تنهايي

گرچه در ميان ما خود هميشه تنها بود

چهره و ردايش سبز رويش دعايش سبز

دست مهربانش سبز مثل سرو و افرا بود

بين (( چگونه مردن )) را عاشقانه مردن را

گرچه او نمي ميرد او که خود مسيحا بود

اسمان دو چشمانم کودکانه مي گريد

در رثاي چشمي که روشناي شبها بود